Home | Inloggen | Dagboek registreren
charlottetwan
Mijn baby dagboekje

week 6

Tue 24 August 2010 |

 

Erg spannend, vandaag voor het eerst naar de verloskundige....

We hebben eerst even moeten praten over wanneer we de zwangerschap hadden ontdekt en of het kindje welkom is. Tuurlijk is het welkom!!!

De verloskundige heeft ons verteld dat ik foliumzuur moet gaan slikken en dat ik me aan bepaalde regels moet gaan houden, zoals: geen alcohol, tabak, rauw vlees enzovoort.

Eerst een echo en daarna konden we een intakegesprek krijgen.
Ze vertelde ons dat het waarschijnlijk nog niet te zien is uitwendig en dan we het dan inwendig moeten bekijken. Nu werd ik toch wel zenuwagtig, maar we gingen natuurlijk akkoord.
En inderdaad, we moesten een inwendige echo...

Twan en ik waren zo zenuwachtig en hoopten natuurlijk dat alles goed zou gaan..

En jaaaa er klopte een heeeeeel klein hartje!!!

Op 3 nov zou ons kindje worden geboren!!!!

De verloskundige vertelde dat het nog erg prill was en dat we moesten hopen dat het allemaal goed zou gaan, want dat weet je natuurlijk nooit.

Nu het intakegesprek..
* Bloedprikken om te kijken of ik nog ingeënt was tegen hepatitis b, dit werd dan opgestuurd naar het ziekenhuis. 

* Ik werd gewogen, dit was op dat moment 57 kg.
* Er werden verschillende vragen gesteld, of mijn vriend en ik een syndroom in de familie hebben zitten en of we zelf ergens mee besmet zijn of operaties hebben gehad. Dit was allemaal belangrijk om te weten.

 

Uiteindelijk konden we met de echofoto's naar huis...

Wat was dit spannend zeg,, maar oooohh zo leuk!!!! 

12 weken zwanger!!!

Tue 24 August 2010 |

 

Dit was een spannende week, want we krijgen de 12 weken echo.
We waren zo benieuwd hoe het er nu uit zou zien.

 

 


Saampjes liepen we zenuwachtig naar de verloskundigepraktijk en praatten hoe het er uit zou zien.
Na even geketst te hebben met de verloskundige werd het nu toch echt tijd om naar onze beeb te gaan kijken!!
Alles zag er helemaal goed uit en we werden gefeliciteerd door de verloskundige, want we hadden immers de 12 weken grens gehaald.! Wat een opgelucht gevoel was dit zeg...
Nu konden we het nieuws gaan vertellen aan iedereen die ons lief is.
Maar waar ik wel even aan moest wennen, was dat de broeken een beetje strakker gingen zitten.. mmmm..
in week 13 heb ik de hele klas een mail gestuurd met het grote nieuws en heb ik mijn fam op de hoogte gebracht met verhuiskaartjes en bij bijzonderheden: we verwachten een baby:D!!!
We kregen veel leuke reacties terug. Dit was wel even spannend.

 

 

Omdat we de 12 weken grens doorwaren hebben we lekker geshopt voor onze beeb!!
Wat waren de kleertjes allemaal klein, en wat lief!!!
We moesten ons wel inhouden met kopen.
Maar wat is dit leuk om te doen!!!!

 

Liefs char

eerste weken

Tue 24 August 2010 |

 

Ik had al een paar dagen last van een misselijk gevoel... 
Onder de pil door had ik nog wel eens last van een spastische darm ( nooit echt over nagedacht dat de pil dan wel eens niet kon werken)....
Die week dat ik me niet helemaal goed voelde vaak samen met vriendlief gepraat over: wat als het echt zo is.
Nou we hebben altijd gezegd, stel het gebeurd ooit onverwachts, dan willen we het houden en zouden we er samen ook goed voor zorgen.
Ik was ondertussen al een paar dagen over tijd en we besloten een zwangerschapstest te gaan kopen..
Vol spanning zat ik boven op de badkamer te test te doen en vriendlief zat op mijn slaapkamer.
Na even geduld zag ik echt 2 streepjes verschijnen, de 1 was dan niet heel duidelijk, maar hij was er toch echt!!!
Van de schrik moest ik enorm huilen en ben naar mijn kamer gerend om vriendlief in te lichten over het onverwachte nieuws!!
Twan moest eerst van de zenuwen enorm lachen en gaf me toen een dikke knuffel dat we er samen wel kwamen en dat alles goed zou komen.
Ondertussen hoorde ik mijn moeder thuis komen en ik kon het niet laten om dit geweldige nieuws te vertellen... Ik had mijn moeder die week al wel ingelicht dat ik het vermoeden had.. We vertellen elkaar eigenlijk alles..
Mams schrok natuurlijk wel een beetje, maar vond het ook geweldig om voor het eerst oma te worden.
Die zelfde avond hebben we het nieuws aan mijn schoonouders verteld. Ook een beetje geschrokken, maar blij met het grote nieuws kletsten we uren over het kleine wezentje in mijn buik.
S'avonds in bed hebben vriendlief en ik nog erg lang gekletst en amper geslapen. Hoe moest het nu verder?? we moesten snel op zoek gaan naar een woning, want we woonde allebei immers nog thuis.. Mijn vriend werkte al en ik zat in het laatste jaar van mijn opleiding.
Ik wilde wel graag mijn opleiding voldoende afsluiten en dit jaar slagen..
Helemaal geweldig.
5 weken later hadden we al een leuke woning.. Ik zag een advertentie in de krant staat dat er midden in het dorp van mijn vriend een appartement te huur/koop stond. 
Ik gelijk bellen om te hopen dat het nog niet verhuurd was, en helemaal gelukkig waren wij, want we konden de volgende dag al komen kijken!!!!! Geweldig.
De woning zag er redelijk uit, maar met een beetje klussen en opknappen konden we er heel wat leuks van maken, dus we hebben besloten de woning te nemen.
Ondertussen was ik al druk aan het solliciteren, want het liefst zou ik naar het behalen van mijn diploma gelijk aan het werk willen.
Hier en daar was sollicitatiebrieven verstuurd en kon al snel op gesprek komen in Zutphen: stichting sutfene. 
Ik ben eerlijk geweest over mijn zwangerschap en je raad het nooit: Ik heb een dag meegelopen en ben gelijk daarna aangenomen!!!
Ook dat nog:D
Ondertussen waren wij enorm druk met klussen, verven, behangen enzovoort.
ik tussendoor DOODMOE... Maar het resultaat is super!!!

week 7

Tue 24 August 2010 |

 

Wat had ik ineens last van puistjes zeg!!! Niet normaal..

De misselijkheid sloeg toe en ik kon niks ruiken of eten.. Alleen krackers met kaas, dit kon ik de hele dag wel eten. Aardbeienjam vond ik ook lekker, op een plak kaas.

Van mijn ouders en schoonouders al verschillende kadootjes gekregen die we gelijk moesten verstoppen, want het was allemaal nog geheim.

Mama had van haar werk een schattige rammelaar meegenomen met pantoffeltjes.. ZO klein!!!

En van mijn schoonouders hebben we speentjes gekregen met de tekst: i love mom, and i love dad. Zo lief.

We vonden het wel moeilijk om het grote nieuws geheim te moeten houden...
Het gevoel dat er een klein mensje in je zit is zo onwerkelijk...

 

Liefs char